ព័ត៌មានក្នុងខេត្ត

ពិធីលែងកូនត្រីនេះ ដើម្បីអបអរសាទរទិវាមច្ឆជាតិ១កក្កដា ២០២៦ ក្នុងគោលបំណងបំផុសស្មារតីប្រជាពលរដ្ឋ ចូលរួមចំណែកការពារ និងអភិរក្សធនធានជលផល។ កម្មវីធីនេះនឹងប្រព្រឹត្តទៅនៅថ្ងៃទី៣១ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦ នៅទីតាំងការពារ និងអភិរក្សជលផល ស្ថិតក្នុងភូមិភ្នំកុយ ឃុំសាលាក្រៅ ស្រុក សាលាក្រៅ ខេត្តប៉ៃលិន ក្រោមវត្តមានលោកជំទាវ អភិបាល នៃគណៈអភិបាលខេត្ត នាវេលាម៉ោង ៨.០០នាទីព្រឹក ។

មានប្រសាសន៍ក្នុងពេលប្រមូលផលសណ្តែកបាយចំនួន ៥ហិចតា នៅក្នុងភូមិសួនអំពៅកើត សង្កាត់ប៉ៃលិនក្រុងប៉ៃលិន ខេត្តប៉ៃលិន នារសៀលថ្ងៃតិ១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦ បងប្រុស អ៊ឹង ស៊ីថាល់ បានសម្តែងការរីករាយចំពោះផលដំណាំ សណ្តែកបាយរបស់គាត់ ដែលកំពុងតែប្រមូលផលដោយម៉ាស៊ីនច្រូត របស់ ពូប្រុសត្រូល។

ប៉ៃលិន៖ បន្ទាប់ពីធ្វើចំណាកស្រុកទៅធ្វើការនៅប្រទេសថៃអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ និងបានវិលត្រឡប់មកកាន់មាតុប្រទេសវិញកាលពីពេលកន្លងទៅនេះ មានបងប្អូនប្រជាពលករជាច្រើនបានចាប់យកមុខរបរនៅតាមក្រុមហ៊ុន រោងចក្រនានានៅក្នុងប្រទេស ក្រោមការជ្រោមជ្រែងពីក្រសួងការងារ និងបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ មន្ទីរការងារ និងបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានផងដែរ។ ប៉ុន្តែ ក៏មានបងប្អូនប្រជាពលករមួយចំនួន បានចាប់យកការប្រកបរបរផ្ទាល់ខ្លួនជាមួយក្រុមគ្រួសារផងដែរ ដើម្បីទ្រទ្រង់ជីវភាពគ្រួសារអោយប្រសើឡើង។

ដំណាំសង្រ្កងស្វា ត្រូវបានអ្នកជំនាញផ្នែកកសិកម្ម នៃមន្ទីរកសិកម្ម រុក្ខាប្រម៉ាញ់ និង នេសាទ ខេត្តប៉ៃលិន ណែនាំអោយប្រជាកសិករយកទៅដាំ ដើម្បីកែប្រែគុណភាពដីរបស់ខ្លួនអោយបានល្អឡើង វិញ បន្ទាប់ពីការធ្វើកសិកម្មអស់រយៈពេលច្រើនឆ្នាំ ធ្វើអោយដីហូច្រោះ សិករិករឹល ខ្សោះជីវជាតិ ផលដំណាំធ្លាក់ចុះពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ និងត្រូវចំណាយច្រើន លើជី ថ្នាំកសិកម្ម ដែលបានផ្តល់ផលប៉ះពាល់ដល់ចំណូលគ្រួសាររបស់ប្រជាកសិករយើង។

លោក ម៉ិច ចាន់នី ប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅក្នុងភូមិស្ទឹងកាច់ ឃុំស្ទឹងកាច់ ស្រុកសាលាក្រៅ ខេត្តប៉ៃលិន បានសំដែងការរីករាយក្នុងការចិញ្ចឹមមាន់ជាលក្ខណៈគ្រួសារ ដោយសារគាត់រកបានប្រាក់ចំណូលសមរម្យសម្រាប់ផ្គត់ផ្គត់ជីវភាពគ្រួសារ ។

បងស្រី កេត វ៉ាន់ណៃ កសិករបណ្តុះផ្សឹតរស់នៅក្នុងភូមិវត្ត សង្កាត់ប៉ៃលិនក្រុងប៉ៃលិន ខេត្តប៉ៃលិន មានសេចក្តីរីករាយចំពោះផលិតផលផ្សឹតរបស់គាត់ ដោយសារការងារបណ្តុះផ្សឹតទទួលបាលទិន្នផលខ្ពស់ និងមានតម្លៃសមរម្យនៅលើទីផ្សារ។ ជារៀងរាល់ម៉ោង៤ព្រឹក បងស្រីក្រោកពីដំនេក រួចចុះទៅកាន់រោងបណ្តុះផ្សឹត ដើម្បីប្រមូលផលផ្សឹត( ផ្សឹតស ឬផ្សឹតអំពោះ) គាត់ចិតសម្អាតគល់ផ្សឹងអោយស្អាត រួចវិចខ្ចប់ និងដឹកយកទៅដាក់អោយម៉ូយនៅផ្សារប៉ាហ៊ី ក្នុងតម្លៃ ៦០០០រៀល ក្នុងមួយគីឡូក្រាម។ ក្នុងកញ្ចប់ផ្សឹតប្រហែល ៣០០០កញ្ចប់ បងស្រី គេត វ៉ាន់ណៃ អាចប្រមូលផលផ្សឹតបានប្រហែល ១០គីឡូក្រាម ជាមធ្យម ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។

ខេត្តប៉ៃលិន៖ ពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ នៅលើផ្ទៃដីដែលធ្លាប់តែដាំដុះដំណាំចាស់ៗដដែលៗ កសិកររស់នៅខេត្តប៉ៃលិន បានកំពុងចាប់ផ្តើមងាកមកចាប់អារម្មណ៍លើដំណាំ "ល្មើរ"។ ការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ពីការដាំដុះបែបប្រពៃណី មកកាន់ដំណាំសេដ្ឋកិច្ចថ្មីមួយនេះ កំពុងក្លាយជាគន្លឹះដ៏សំខាន់ក្នុងការលើកកម្ពស់ជីវភាព និងសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ។

ប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជានិយមចូលចិត្តបរិភោគសាច់មាន់ ពិសេសមាន់ស្រែ ឬមាន់ដែលចិញ្ចឹមជាលក្ខណៈគ្រួសារ ដែលព្រលែងអោយស៊ីចំណីធម្មជាតិក្បែរៗលំនៅដ្ឋាន។ ការចិញ្ចឹមមាន់របស់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរក៏មានសណ្ឋានខុសៗគ្នា ដោយអ្នកខ្លះចិញ្ចឹមតាមបែបទំនើប មានបច្ចេកទេសខ្ពស់ មានចំនួនមានរាប់ពាន់ រាប់ម៉ឺនក្បាលនៅក្នុងកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមមាន់ សំរាប់យកស៊ុត ឬយកសាច់បរិភោគ ដែលប្រជាពលរដ្ឋនិយមហៅមាន់ប្រភេទនេះថា ” មាន់កសិកម្ម”។ អ្នកខ្លះទៀតចិញ្ចឹមជាលក្ខណៈគ្រួសារ ដោយធ្វើជាទ្រុងមាន់មានលក្ខណៈបច្ចេកទេសគួសម មានព័ទ្ធរបង និងព្រលែងមាន់អោយស៊ីចំណី និងរត់លេងនៅក្នុងរបងនោះ។ ចំណីមាន់ក៏មានការផលិតឡើងតាមលក្ខណៈបច្ចេកទេស និងមានការមើលថែទាំ ព្យាបាលជំងឺដោយយកចិត្តទុកដាក់ពីកសិករផងដែរ។ ការចិញ្ចឹមមាន់របៀបនេះ អាចមានចំនួនមាន់ពីរាប់សិបក្បាល ទៅដល់រាប់រយក្បាលផងដែរ។ អ្នកខ្លះទៀត ក៏ចិញ្ចឹមមាន់ពី១០ទៅ២០ក្បាល ព្រលែងអោយស៊ីចំណីពាសវាល ពាសកាលតាមស្រែ តាមព្រៃក្បែរៗផ្ទះ សំរាប់ធ្វើម្ហូបអាហារនៅក្នុងគ្រួសារ។

ការប្រមូលផលធុរេនខេត្តប៉ៃលិន

លើកកម្ពស់ផ្លែកឈើក្នុងស្រុក